Maandag 28 maart 2005

08.30u
2e Paasdag... Papa & Mama zitten lekker aan het Paasontbijt...
Niets vermoedend laat ik hun dag beginnen als elke andere.

Maar ik ga Papa & Mama vandaag iets leuks vertellen. Ik ben namelijk onderweg; De grote reis is begonnen...

Papa & Mama merken hier nog weinig van. Ik ben wel onrustig, maar dat hoort ook bij een dag als vandaag...

Ze hebben de hele dag eigenlijk niets in de gaten totdat het langzaam avond wordt.

18.00u
Mama krijgt het door... Ik ben al een heel eind op weg...
Ze twijfelt wel of het allemaal echt is, maar geloof mij, strakjes zijn die twijfels zo weg. Mama en ik zijn daarom ook maar vroeg naar bed gegaan.

22.00u
Zo rond 22.00u wordt Papa ingelicht, hij heeft ineens geen slaap meer en krijgt spontaan nesteldrang... Zelfs de woonkamer krijgt nog een goede schoonmaak beurt. Net als ik heeft Papa iedere 15 minuten wel even aandacht voor Mama, ze komt dus niks te kort. Althans.......

Dinsdag 29 maart 2005

01.30u
Papa komt naar bed, maar Mama is nog steeds wakker. Oh jee, papa volgt het allemaal niet meer en kukelt in slaap.

01.45u [-- Wat papa niet weet --]
Mama controleert of Papa echt wel slaapt want hij zal strakjes veel energie nodig hebben. Hij bromt en snurkt een beetje dus het zit wel goed. Mama kan uit bed en naar beneden gaan.
Slapen lukt echt niet meer want ik ben al de hele avond veel te enthousiast.
Een beetje voor de TV hangen, thee leuten en op zijn tijd puffen, dat is waar Mama zich mee bezig houdt.

07.00u
Papa wordt wakker voor zijn ochtendbezoekje aan de badkamer, niets in de gaten hebbende duikt Papa zo weer het bed in... Hij mist zelfs Mama niet in bed...

07.45u
Eindelijk heeft papa het door, Mama is uit bed. Dan moet Papa er ook maar uit.
Beneden aangekomen wordt Papa even in verwarring gebracht. Mama is net uit bed. Rolluiken zijn open, 't is licht buiten, bijna alle lampen zijn aan in de woonkamer. 'Ben ik nu zo naar bed gegaan ?' vraagt ie aan Mama...

08.00u
Nu hoort Papa ook wat Mama en ik allemaal hebben uitgespookt. Hij is aangenaam verrast. Zou het dan echt ? Papa belt voor de zekerheid toch maar eventjes naar het werk.

Om 11.20u moeten we bij Loes zijn, onze verloskundige. Maar Papa & Mama vinden het een beter idee om Loes maar naar ons toe te laten komen.

11.45u
Loes heeft al haar spreekkwartiertjes achter de rug en komt naar ons.
Samen met Mama en Loes ga ik naar boven. Eindelijk weer het bed in.

Een kort onderzoekje maakt ook voor Papa & Mama duidelijk dat ik echt onderweg ben. Met mij is alles in orde, ik lig goed, mijn harte klopt lekker snel en heb al gezorgd voor 3cm ontsluiting.
Voor papa & Mama begint nu het echte wachten, en voor mij de grote klus.
Loes zal later op de middag nog even terugkomen om te kijken hoe dat wij het doen. Papa belt nog even naar het werk dat het toch echt gaat gebeuren.

16.30u
Loes verschijnt voor de tweede controle. Oh jee.... 't is pas 5 centimeter...
Mama is een klein beetje teleurgesteld in mij, ze hoopte dat ik met alle aandacht voor de reis een beetje sneller zou werken...

Mama doet ook haar best, om de 5-10 minuten weeën... Papa is al zenuwachtig...

Maar Papa & Mama, ik beloof dat ik het straks weer allemaal goed maak !!!
Nog eventjes wachten.

21.00u
Loes komt nog maar een keertje kijken... Oh oh, 't is eigenlijk niet veel meer geworden. Nog steeds zo'n 5 centimeter...
Nog eventjes wachten dus, helaas...

Papa mag Loes bellen als het echt niet meer gaat met Mama.

23.00u
Weeën om de 3-4 minuten. Ze houden ook wel erg lang aan. Mama heeft veel pijn. Papa vertrouwt het niet meer, en belt Loes. Zij komt gelukkig meteen.

Vol goede hoop en klaar voor de bevalling wachten Papa & Mama het oordeel van Loes af. Oh oh. Ze kijkt niet blij. 't is nog steeds 5 centimeter. Wat nu ?

Na enig overleg besluiten we met zijn allen om toch maar naar het ziekenhuis te gaan.

23.45u
Mama gaat mee bij Loes in de auto, Papa grijpt wat spulletjes bij elkaar, nog even de auto laden, alle lampjes uit en deuren op slot. Snel richting Roermond.

Woensdag 30 maart 2005

00.15u
Ook papa komt nu aan in het ziekenhuis. Ik lig al samen met Mama in de weeënkamer. Hier moeten we wachten totdat ik echt naar buiten wil.
Papa maakt even kennis met het ziekenhuis personeel en wordt ook even op zijn gemak gesteld.

Loes en de ziekenhuis verloskundige (zo noem ik haar maar, want ik ben haar naam vergeten) kunnen het niet helemaal eens worden over mijn ligging.
Dan toch maar een echo... Deze wijst gelukkig uit dat Loes gelijk heeft, anders had het weleens heel moeilijk kunnen gaan worden voor Mama...

De hoogste tijd om Mama en mij maar eens goed in de gaten te gaan houden.
Daarvoor plaatste de verloskundige 2 draadjes met een soort zuignapje vast op mijn hoofd... (Dat kietelde wel hoor...) ééntje is om te kijken wat mijn hartje doet, de andere om te zien hoe goed mama's weeën zijn.

Oei joei... Nou mama, dat kan wel beter... Gelukkig hebben ze daar handige spulletjes voor in het ziekenhuis. Mama krijgt een stevige pijnstiller en een infuus om de weeën te versterken.

Arme mama... de weeën komen nu al om de minuut en dit infuus moet het allemaal nog heviger maken.... dat belooft grote pret !

01.30u
Zo. 't is wel duidelijk dat het infuus zijn werk doet. Mama krijgt al persweeën.
Maar ja, persen mag nog niet... Puffen is de opdracht. Papa krijgt het er ook druk mee; Hij moet mama héél hard in de rug blijven duwen om het een beetje verdraaglijk te maken. Hij mag zelfs niet naar het toilet van Mama.

02.30u
Daar is de verloskundige weer. Zij gaat even kijken of Mama er klaar voor is. 7cm is de mededeling. Nog heel eventjes vol houden mama !

04.00u
EINDELIJK !!! We mogen naar de verloskamer. Mama mag meteen beginnen met persen... Zozo dat lucht op voor Mama !
Helaas ben ikzelf nog niet helemaal klaar voor de grote reis. Mijn hartje vertraagt behoorlijk na zo'n wee. Dat is niet zo best.

04.15u
De verloskundige besluit dan ook maar dat mama niet meer mag persen.
De gynaecoloog wordt uit haar slaap gebeld met het verzoek naar het ziekenhuis te komen. Ze beloofd in ieder geval héél snel naar Mama & mij te komen kijken.

Papa vindt het allemaal maar eng. Mama niet, zij heeft het veel te druk met puffen.

04.55u
Daar is de gynaecoloog eindelijk ! Nu zal het wel snel gaan. En inderdaad...
Met hulp van de gynaecoloog hoeft Mama nog maar een wee-tje of 5-6 te doorstaan.

05.15u
Daar ben ik dan ! Papa heeft het al gezien... Ik ben een jongetje... 10 teentjes, 10 vingertjes... Alles zit erop en eraan... Ik mag meteen bij Mama op de buik gaan liggen. Lekker warm...

Papa en Mama zijn al helemaal verliefd op mij. Ze houden het allebei niet droog... goed hè ! Ik kan ze nu al aan het huilen maken...

Het einde van een zeer mooi moment in Papa's & Mama's leven...

Nu is tijd voor een nieuwe periode...

Ons gezinnetje...!